سلام
یک شعر قدیمی می گذارم تا دوستانی که به این وب می آیند نا امید برنگردند .
اطلاع رسانی این چند روز که من گرفتارم به عهده ی خودتان.
باشد که انگیزه ای باشید برای ادامه دادن من . . .
بانوی روزهای آخر من
خواب دست های چه کسی مویت را آشفت ؟
حق داری گریه کنی
هیچ آینه ای جوانی ات را به خاطر نمی آورد
حق داری
چراغ آسمان روشن نمی شود
زمین را می چرخانند
حق داری
گریه کن
اما از زخم هایت نگو که دهانت را بخیه می زنند
ما سعی کردیم اما
خوشبختی لقمه ای نبود که اندازه ی دهانمان باشد
بانوی روزهای آخرمن
حال پشتم آنقدر خم است
که دستم برایت تکان خواهد خورد . . .
مهدی سهراب عزیزم به روز است . از دست ندهید :
" با اینکه دلم هنوز هم مال تو نیست "
محمد بهبودی نیا داداشم هم به روز است :
" اینکه بهار باشی و زندانی ات کنند "
