اگر دروغ نگویم جنون آنی بود

و مثل شلیکی تلخ ناگهانی بود

تورا ندیده گرفتم که رد شوی اما . . .

بدی به تو کردم تا که بد شوی اما . . .

اگرچه از آغوشم عذاب می دیدی

مرا به حرمت نان و شراب بخشیدی

بگیر دستم را تا بمیرم از شادی

بپیچ دورم چون رود دور آبادی

مرا ببر به تماشای آبشار خودت

به آن مجعد مشکی ، به سایه سار خودت

قسم به بوسه ، به چاک لوند پیرهنت

که آبروی بهشت است باغ های تنت

مرا به پای دلت ثبت کن برای ابد

کم است گرگ نجیبی که عاشقت بشود

نیاز نیست بگویم چگونه ام اصلا

(شما که با غم من آشناترید از من)

پریده ام سمتت چون که خاک ناتنی است

که ثابتش کنم این را : (پرنده مردنی است)

--------------------------------------------------------------------------------------------

اینم ترانه ای که دوستان خواسته بودن تو وبم بذارم

خوش ندارم که عاشقم باشی

بس کن این بازیای مسخره رو

مثه فیلمای هندی گریه نکن

ول کن عرشو ـ خدای مسخره رو ـ

هی نگو حیف میشه رابطه مون

غلطه نسخه ای که میپیچی

هدرو با کدوم (ه) مینویسن ؟

تو میدونی که حیف یعنی چی ؟

حیف ‌ِ من حیف از اون جوونی که

توی تخت تو دربه در شده بود

بچه های تو رو بغل میکرد

به خیال خودش پدر شده بود !

حیفِ من حیف از اون همه زنگی

که میزد گوشی برنمی داشتم

حیف از اون برِِّه ها که دور و برم

به دلاشون محل نمی ذاشتم 

اون که فک میکنی منم خودتی

بوی [ عطر ] ِش هنوز تو تنته

لااقل با شالت می پوشوندیش

اون کبودی رو که رو گردنته . . .

تو که تو پیرهنت دوا داری

تو که دردا رو خوب می فهمی

تو که خوب خط چشم می کشی و . . .

تو که مردا رو خوب می فهمی

مثه من یه خری رو پیدا کن

بگو مرد منی و لوسش کن

اس بده ر‌اس ساعت نه شب

بنویس : (دوست دارم )

بوسش کن

مثه فیلمای هندی اشک نریز

بزک چهره تو خراب نکن

رو تنم  می تونی بعد از این

رو دل من دیگه حساب نکن